نیمه شب است

ساعت یک و سی دقیقه بامداد
من ، تنها در این اتاق
اندیشه ها فریاد می زنند….
ما را دریاب!
ما را بشنو!

و من، تنها به فکر تنهایی
من، سوخته از داغ آشنایی
دل بیداد می کند….
مرا دریاب!
مرا بشنو!

من
تنها در این اتاق

قلب
نمیزند به یاد کسی

اشک
نمی چکد برای کسی

من….

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: